به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، آیتالله محمدعلی جاودان، استاد حوزه علمیه روز چهارشنبه در جلسه درس اخلاق که در حسینیه آیتالله شیخ مرتضی زاهد برگزار شد، با اشاره به پیامدهای اعمال انسان در قیامت، گفت: پشیمانی از گناهان و ظلمهایی که انسان در دنیا مرتکب شده است، در قیامت راه نجاتی برای او باقی نمیگذارد؛ زیرا عذاب و گرفتاریهای اخروی نتیجه اعمال، باورها و صفات خود انسان است و کسی نمیتواند مسئولیت رفتارهایش را بر عهده دیگران بگذارد.
وی با بیان اینکه برخی افراد در دنیا با تکیه بر ثروت و قدرت، دیگران را به گمراهی میکشانند، اظهار کرد: قرآن کریم از گفتوگوی مستکبران و مستضعفان در قیامت سخن میگوید؛ جایی که قدرتمندان و پیروانشان در برابر یکدیگر قرار میگیرند و هر گروه تلاش میکند مسئولیت گمراهی را به گردن دیگری بیندازد، اما سرانجام هر دو گروه با ندامت و پشیمانی روبهرو میشوند.
آیتالله جاودان با اشاره به رواج بتپرستی در مکه پیش از اسلام افزود: در آن دوران، بتهای متعددی در اطراف خانه خدا و بر بام آن قرار داشت و قبایل مختلف برای زیارت بتهای خود به مکه میآمدند. این رفتوآمدها برای برخی افراد و گروهها منافع اقتصادی به همراه داشت و همین منافع میتوانست در تداوم مناسبات نادرست و گمراهی مردم نقش داشته باشد.
وی ادامه داد: کسانی که از موقعیت و ثروت خود برای منحرف کردن دیگران استفاده میکنند، ممکن است در دنیا از رفتار خود احساس رضایت کنند، اما در قیامت حقیقت اعمالشان را میبینند و درمییابند که همان رفتارها زمینه گرفتاری آنان را فراهم کرده است.
عذاب قیامت، نتیجه اعمال خود انسان است
این استاد حوزه علمیه با تأکید بر اینکه انسان در برابر رفتار و انتخابهای خود مسئول است، گفت: قرآن کریم از قرار گرفتن غل و زنجیر بر گردن کافران سخن میگوید و این تصویر یادآور آن است که انسان باید نتیجه اعمال خود را بپذیرد. باورهای نادرست، ظلم به دیگران، زورگویی و رفتارهای ناپسند، هرکدام پیامدهایی دارند که انسان در سرای آخرت با حقیقت آنها روبهرو میشود.
آیتالله جاودان با اشاره به شدت پشیمانی گناهکاران در قیامت اظهار کرد: انسان ممکن است در دنیا به دلیل برخورداری از قدرت و امکانات، از رفتار خود لذت ببرد و تصور کند به موفقیت رسیده است، اما هنگامی که نتیجه واقعی اعمالش را ببیند، بهشدت پشیمان خواهد شد. این پشیمانی زمانی آشکارتر میشود که انسان عذاب الهی را مشاهده کند و دریابد که دیگر امکان بازگشت به دنیا و جبران گذشته را ندارد.
وی با بیان اینکه انسان در چنین شرایطی حاضر است تمام دارایی خود را برای رهایی از عذاب بدهد، افزود: حتی اگر کسی به اندازه تمام ثروتهای زمین دارایی داشته باشد، در آن روز حاضر است همه آن را برای نجات خود فدا کند، اما چنین فدیهای نمیتواند او را از نتیجه اعمالش رهایی بخشد. ازاینرو، فرصت اصلی برای اصلاح رفتار، توبه و جبران حقوق دیگران، همین زندگی دنیاست.
عدالت الهی؛ پاداش چندبرابری نیکیها
آیتالله جاودان با اشاره به عدالت خداوند در حسابرسی اعمال انسانها گفت: خداوند در پاداش دادن به نیکیها و رسیدگی به بدیها، با عدالت رفتار میکند و هیچ حقی ضایع نمیشود. قرآن کریم بیان میکند که هرکس کار نیکی انجام دهد، پاداشی چندبرابر دریافت میکند، اما بدی به همان اندازهای که انجام شده، جزا دارد.
وی افزود: خداوند در مواردی برای کارهای نیک، پاداش دهبرابری و حتی چندصدبرابری در نظر گرفته است و میزان پاداش به عمل انسان، کیفیت آن و میزان اخلاص او بستگی دارد. بنابراین، نباید تصور کرد که ارزش اعمال نیک تنها به ظاهر آنها محدود میشود؛ بلکه نیت و خلوص انسان نیز در پاداش الهی اهمیت دارد.
این استاد حوزه علمیه با اشاره به آیات قرآن درباره پاداش مؤمنان در قیامت اظهار کرد: گروهی از انسانها در آن روز با چهرههایی شادمان حاضر میشوند؛ زیرا حقایق عالم را مشاهده میکنند و به نعمتهایی دست مییابند که نتیجه ایمان، صبر و اعمال نیک آنان در دنیاست.
صبر و کمک به نیازمندان، زمینهساز سعادت اخروی
آیتالله جاودان با اشاره به آیات سوره انسان درباره نیکوکارانی که غذای خود را به نیازمندان، یتیمان و اسیران میبخشند، گفت: در این آیات، از کسانی سخن گفته میشود که با وجود نیاز خود، دیگران را بر خویش مقدم میدارند و میگویند ما برای رضای خدا به شما غذا میدهیم و از شما انتظار پاداش یا تشکر نداریم.
وی ادامه داد: این افراد از روز سخت قیامت بیم دارند و برای رضای خدا از خواستههای خود میگذرند. قرآن کریم نیز از حفظ آنان در برابر سختیهای آن روز و برخورداریشان از شادی و نعمت سخن میگوید. این آیات نشان میدهد که صبر، انفاق و توجه به نیازمندان از اعمالی است که آثار آن در زندگی آخرت آشکار میشود.
آیتالله جاودان با تأکید بر اهمیت انفاق و بخشندگی اظهار کرد: پرداخت حقوق مالی واجب، از جمله خمس و زکات در صورت تعلق گرفتن، و کمک به فقرا و نیازمندان، از اعمالی است که برای انسان پاداش به همراه دارد. انسان نباید به انجام حداقل کارهای نیک بسنده کند؛ زیرا در مسیر نیکی و بخشش، مراتب بالاتری نیز وجود دارد که میتوان با تلاش و اخلاص به آنها دست یافت.
وی افزود: انسان هر اندازه در راه خدا از مال خود بگذرد، میتواند مرتبه بالاتری از بخشندگی را تجربه کند؛ اما بالاترین گذشت آن است که انسان جان خود را در راه خدا فدا کند. شهادت، اوج ایثار و گذشت انسان است؛ زیرا شهید از ارزشمندترین دارایی خود، یعنی جانش، در راه خدا میگذرد.
شهادت؛ بالاترین مرتبه ایثار
این استاد حوزه علمیه با اشاره به جایگاه شهدا در قرآن کریم گفت: خداوند درباره کسانی که در راه او کشته شدهاند، میفرماید آنان را مرده نپندارید؛ بلکه زندهاند و نزد پروردگار خود روزی میخورند. این آیات بیانگر جایگاه ویژه شهدا و بهرهمندی آنان از نعمتهای الهی است.
آیتالله جاودان با اشاره به بشارتهایی که در قرآن درباره شهدا و پاداش الهی آمده است، اظهار کرد: خداوند به بندگان مؤمن خود وعده داده است که نتیجه صبر و اعمال نیکشان را خواهند دید و از فضل و رحمت او بهرهمند میشوند. پاداش الهی تنها به اندازه ظاهری عمل محدود نیست و خداوند میتواند با فضل خود، بیش از آنچه انسان انتظار دارد، به او عطا کند.
وی در پایان با تأکید بر ضرورت بهرهگیری از فرصت زندگی دنیا برای انجام اعمال صالح گفت: انسان باید پیش از رسیدن روز حساب، در رفتار و عقاید خود تجدیدنظر کند، از ظلم و گمراه کردن دیگران بپرهیزد، حقوق مردم را رعایت کند و با صبر، انفاق و اخلاص در مسیر بندگی خدا گام بردارد؛ زیرا در قیامت، حقیقت اعمال آشکار میشود و آنچه برای انسان باقی میماند، نتیجه انتخابها و رفتارهای خود اوست.
انتهای پیام/










نظر شما